Mist en storm.

Stap voor stap

loop ik door de kamer

van deur naar deur

muur naar muur

een dichte mist

in mijn hoofd maakt

dat ik niet kan denken,

de overkant van mijn

gedachten niet kan zien.

Alleen lopen, tasten,

stap voor stap.

Kom bij me terug! Ik wil je voelen,

meer dan je gedachten!

Met mijn handen in mijn zij

staar ik door de beslagen

ramen, terwijl tranen

als regendruppels lopen

langs het glas van mijn ogen.

Kom bij me terug! Ik wil je voelen

meer dan je gedachten!

Woorden klinken, klappen vallen.

Verwijten horen

van deur naar deur

muur naar muur.

De vloer dreunt,

de muren trillen,

zachtjes huilen de deuren.

De storm raast door het

huis van geborgenheid.

Kom bij me terug! Ik wil je voelen

meer dan je gedachten!

Kleren aan flarden, de stilte

is diep en ondoordringbaar,

mist in de kamer. De lippen staan

niet stil, maar zijn onhoorbaar,

spreken woorden die niet zicht

baar zijn.

Kom bij me terug! Ik wil je voelen

meer dan je gedachten!

De zon breekt door, de hemel

breekt open. Mist verdwijnt,

storm gaat liggen. De lente

van de winter, de koude, de warmte,

alles is er. Alles kan er zijn.

Kom bij me terug! Ik wil je voelen

meer dan je gedachten!