Wat is overlast? Dat lijkt een simpele vraag, maar in de praktijk is het toch niet zo simpel. Overlast is datgene wat iemand als overlast ervaart, maar dat hoeft niet per se overlast te zijn. Als ik kinderen hoor spelen in de tuin van het kinderdagverblijf, naast de Open Hof, en die

kunnen soms erg veel herrie maken, dan ervaar ik dat niet als overlast. Maar er kunnen mensen zijn die spelende kinderen wel als overlast ervaren omdat ze dan gestoord worden in hun werk, bijvoorbeeld. Zo gauw het gaat over daklozen en druggebruikers ligt nog weer wat anders.

Stel je koopt een kapitaal miljoenen grachtenpand in Groningen aan het water.  We nemen hem voor het gemak meneer A. Als je dat eenmaal gekocht hebt, blijkt dat je komt te wonen naast een opvang voor daklozen en druggebruikers. Dat vind je niet leuk, want daklozen en druggebruikers zijn niet leuk om te zien. En als je dit miljoenen grachtenpand ook nog een eigen bedrijf hebt gevestigd dan is het voor jou klanten ook niet leuk dat zij, een beperkte tijd van de dag tegen daklozen en druggebruikers moeten aankijken. En daklozen en druggebruikers maken, soms net als spelende kinderen, nogal erg veel herrie. Dan kun je de klant die je net hebt ontvangen ook nog niet goed verstaan. Heel vervelend allemaal, toch? Dan is er maar een oplossing mogelijk: de opvang voor daklozen en druggebruikers moet daar weg! Want het is verder zo’n mooie fijne straat. Die daklozen moeten dan maar naar een ander deel van de stad. En dus ga je iedere keer lopen klagen over overlast, over herrie en over langslopende druggebruikers en daklozen. Want het bederft je woongenot!

Een eind verderop in dezelfde straat staat nog zo’n miljoenen grachtenpand en ook dat veranderde van eigenaar, voor het gemak meneer B. Ook hier bleek al heel snel dat er een probleem ontstond, want de eigenaar van dit miljoenen grachtenpand organiseert wekelijks grote feesten. Zo groot dat het gehele trottoir, vrijwel dagelijks schots en scheef, tot voor het huis van meneer A, vol staat met fietsen zodat

er niemand meer door heen kan zonder over de gevaarlijke straat te moeten lopen. En ook voor deze eigenaar bleek de opvang voor daklozen en druggebruikers een grote verrassing en natuurlijk was dat niet prettig om te zien en te horen en ook de klanten vonden dat niet prettig. Dus was er sprake van overlast en ga je daarover lopen klagen. Natuurlijk waren meneer A en meneer B het snel met elkaar eens. De daklozenopvang moest weg en als het kon snel! Maar die fietsen dan, die een veilig trottoir volledig bezetten en zelfs tegen de daklozenopvang en tegen het huis van meneer A staan? Dat werd door meneer A niet als overlast ervaren. Oh nee, natuurlijk niet! Maar waarom eigenlijk niet? Dat bedierf zijn woongenot niet! Oh ja, natuurlijk. Stom dat ik dat niet zelf bedacht had. Daklozen en druggebruikers die bederven het woongenot!

Ziet u dus hoe ingewikkeld het vraagstuk van overlast is? Het gaat niet over de vraag wat overlast veroorzaakt, maar over de vraag wie overlast ervaart. En hoeveel het pand waard is! En dat heet economisch belang! En daklozen en druggebruikers vertegenwoordigen nu eenmaal geen economisch belang.