Roberto, al  meer dan vijfentwintig jaar woont hij in Nederland. Hij spreekt erg goed Nederlands. Hij is van Marokkaanse komaf. In deze tijd niet automatisch een aanbeveling in Nederland. Het laatste jaar heeft hij hard gewerkt aan zijn inburgeringcursus. De zwaarste categorie, merkt hij trots op.  Ik wist niet dat je daar zelfs categorieën in had. Maar Roberto legde mij het haarfijn uit.  Want dan krijg je direct met je diploma tenminste ook de Nederlandse nationaliteit. Anders moet je nog weer allerlei procedures  doorlopen.  Kijk zo leer je nog eens wat, als eenvoudige ‘dorpsdominee’!  Wat is voor jou nu het voordeel van dit diploma, vroeg ik. Nou ja, tijdens de diploma uitreiking krijg je eten en drinken. En voor een dakloze is dat niet slecht, was zijn ontnuchterende antwoord. Voor Nederland heeft het ook een voordeel, zei hij. Vanaf vandaag is er weer een buitenlander minder dakloos.  Inderdaad, ook een verrassende kijk op de zaak! Maar voor jezelf, probeerde ik het nogmaals. Hij haalde zijn schouders op. Niet veel! Ik krijg er niet automatisch een huis door.  Nou ja, ik heb nu stemrecht!  En daar ga je gebruik van maken, vroeg ik. Natuurlijk! Alhoewel de statenverkiezingen in maart te vroeg komen, klonk het spijtig. De stemkaarten waren namelijk verstuurd voor ik examen had gedaan.  Waar zou je op stemmen, vroeg ik. Ik geef toe een impertinente vraag, maar ik stelde hem toch. Wat denk je, zei hij.  Op Wilders natuurlijk, want het moet maar eens afgelopen zijn met het pamperen van de buitenlanders!