| Welkom bij Gerhard ter Beek. |
Willem Barnard, negentig jaar.
Augustus 19, 2010, Gerhard ter Beek, Reacties: 1De betekenis en waarde van Willem Barnard!
| Trouw had vanmorgen een pagina groot artikel over de dichter Willem Barnard. In verband met zijn 90e verjaardag. Van Willem Barnard (uit te spreken als Barnard en niet als Barnaar, wat veel mensen nog weleens willen doen) zijn een groot aantal (76?)liederen opgenomen in het liedboek van de kerken. Als je dan zijn dagboeken leest, met name van het begin van de jaren ’70 van de vorige eeuw, dan moppert hij volop over de commissie die het liedboek samenstelt. Vooral hun ondeskundigheid. Als je dan alsnog met deze hoeveelheid liederen in het liedboek terecht komt, lijkt me weinig reden om te mopperen. Het dagboek(je) ‘een zon diep in de nacht’, laat een man zien die zijn hele leven lang moppert. Er zijn maar weinig dingen goed in zijn visie. Of het nu gaat om de kerk, de politiek, het dorp waar hij op dominee is, de gezondheidszorg. |  |
|
Zijn emotie ligt vrijwel nooit in de dagboeken. Het is voor
mij soms te bedacht geschreven. Naarmate hij ouder wordt rijst steeds sterker
het beeld op van een mopperende oude man. Tegelijkertijd laten zijn liederen
voor mij vaak een verrassend hoopvolle stemming zien. Ik vind Willem Barnard
bij de ‘moderne liturgen’ vaak onderschat ten opzichte van bijvoorbeeld Huub
Oosterhuis. Misschien omdat hij té vaak in het liedboek van de kerken voorkomt.
Zonder dat ik beide grootheden tegen
elkaar uit wil spelen. Maar de teksten van Barnard hebben een even grote, als
soms verrassende zeggingsdrang voor mij. De teksten zijn eenvoudig, maar niet
plat, zijn wars van modernismes. Een hoogtepunt in het liedboek vind ik lied
265: “Jeruzalem mijn vaderstad”. Met name de coupletten 18 en 19. 18. En Luther zingt er als een zwaan en Bach, de grote Bach, die mag de maat der englen slaan de lieve lange dag. 19. De negers met hun loftrompet de joden met hun ster, wie arm is, achteropgezet de vromen van oudsher. Een moderne en vrolijke en tegelijkertijd soms wrange verbeelding van: Jeruzalem mijn Vaderhuis, de moederstad! |
Reacties: 1
September 03, 2010
Ook ik heb me door het hele dagboek heengelezen, en ja, er wordt flink in gemoppperd, maar dat wordt afgewisseld met scherpe observaties, liefdevolle mededelingen en wijze woorden. Zijn probleem is overprikkeling, herkenbaar voor velen: brommer sdie door zijn hoofd scheuren als hij hebreeuwse letters zit te proeven. Na het dagboek nu begonnen aan "Stille omgang": daar is het volle voltage van 's mans wijsheid en taalkunst te genieten.
Voeg een commentaar toe