Afgelopen zaterdag stond een artikel in Trouw over politiek in de preek. Dit naar aanleiding van Harry Pals om in de kerkdiensten te preken tegen een coalitie met de PVV. Er kwamen ook andere predikanten aan het woord kwamen die vonden het niet gepast was om het in de kerkdienst, in de preek, politiek aan de orde te laten komen. Belangrijk argument was dat de gemeente niets terug kon zeggen! Grotere onzin heb ik nooit gehoord, eerlijk gezegd!

Natuurlijk komt politiek aan de orde in de kerkdiensten. Het oude testament staat vol met politiek. Alle profeten die politieke praktijk van die tijd constant aanklagen. Die koningen en andere machthebbers steeds weer op de huid zitten. En wat dacht u van het nieuwe testament. Jezus gaat ook bepaald niet zachtzinnig om met de kerkelijke en dus ook politieke leiders, van die tijd. De hogepriesters, de farizeeën krijgen er onbarmhartig van langs. En dan gaan dominees in de huidige tijd verkondigen dat ze niet aan politiek doen in de kerkdienst. Alleen al het lezen van de Bijbel is aan politiek doen!

Een andere punt is natuurlijk de vraag of je aan partij politiek moet doen? Ik denk dat geen weldenkende voorganger nog zou willen of in staat zou zijn, om aan de gemeente te verkondigen waarop gestemd zou moeten worden. Dat lijkt mij ook een wenselijke situatie. Maar in dit geval moeten we dus partijpolitiek niet verwarren met politiek. In de liturgie komt politiek aan de orde, als we de Bijbel lezen, zonder twijfel!

Een belangrijk argument was, om het niet over politiek te hebben, dat de gemeente niets terug kon zeggen! Zo ik hem aan zou hebben gehad, brak toen mijn klomp helemaal door midden. Dat vraagt de voorganger zich ook niet af als er zalvende nietszeggende praatjes worden gehouden vanaf de preekstoel. Dan zouden de gemeenteleden/ parochianen misschien ook wel wat terug willen zeggen, maar krijgen ze ook de kans niet. Wees nu eerlijk en zeg gewoon dat je als voorganger niet wilt, over welk onderwerp dan ook, dat de gemeente iets terug zegt, omdat dat niet past in onze kerkelijke cultuur of omdat daarmee de zorgvuldig opgebouwde liturgie wordt ondermijnd. Het is de dure plicht van een voorganger om tegenspraak te organiseren. Of je dat nu doet in de liturgie, wat in Grolloo geregeld gebeurt, of je doet dat door middel van gesprekskringen of door middel van preekbesprekingen voor, danwel achteraf. Pas dan kunnen gemeente/parochie en voorganger van elkaar leren!