Het heeft zeven! jaar geduurd voordat de synode een standpunt innam ten opzichte van de positie van kerkelijk werker in de PKN. Onder bepaalde voorwaarde mag de kerkelijk werker nu bevestigd worden in het ambt van ouderling/diaken en wordt daarmee ouderling/diaken kerkelijk werker met sacrament bevoegdheid. Hoe blij ben ik als kerkelijk werker hier nu mee? Ben ik blij met het halve ei of word ik uiteindelijk de gemeente ingestuurd met een lege dop?

In mijn eerste opwelling vorige week was ik blij met het halve ei. Er is nu al lang zolang over gezeurd! Laten we nu maar eens een beslissing nemen. En iedere beslissing is beter dan wederom geen beslissing. Laten we het kind niet met het badwater weggooien. En dus kwam die beslissing er! Nu is de eerste euforie wat gezakt en vraag ik me in alle ernst af of de juiste beslissing is genomen. Toen ik mijn kerkenraad op de hoogte bracht van het genomen synodebesluit was men blij. Want ik en de gemeente waarin ik werk voldoen volop aan alle criteria. En dus zag men het einde gloren van het regelmatige geleur om een predikant die moest komen dopen. Voor het vieren van het avondmaal had mijn kerkenraad al in een veel eerder stadium besloten om geen gastpredikant meer te vragen. En als een trouwlustig echtpaar er geen bezwaar tegen had om door een kerkelijk werker gezegend te worden, dan werd ook dat binnen onze gemeente opgelost. Voor de bevestiging van ambtsdragers gold hetzelfde. Kortom wat verandert er nu eigenlijk? Ja, datgene wat ik doe wordt gelegaliseerd en de besluiten van de kerkenraad worden gelegaliseerd.

Maar de positie van kerkelijk werker blijft een ondoorzichtige en ‘aan de goden’ overgeleverd. Want in de kerkorde wordt het niet verankerd. Alleen in de regelingen. Daarmee kan het, indien nodig, ook weer snel worden gewijzigd. Dat bestendigt de positie van de kerkelijk werker dus niet. Het verkrijgen van een ambt wordt plotseling afhankelijk van opleidingsniveau. Daarmee krijgt de kerk plotseling twee soorten ouderlingen/diakenen. Betaalde ouderlingen en vrijwillige ouderlingen. Is dat het begin van het verdwijnen van de vrijwillige ouderling? En sinds wanneer is het geroepen worden tot een ambt afhankelijk van opleidingsniveau? Het groepen worden tot een ambt in de kerk gebeurd bij zegening, bij ordinantie. Bij handoplegging. Iedereen is in principe geroepen tot het ambt van ouderling/diaken. De gemeente roept iemand tot het ambt: visser, timmerman, of advocaat. Maar bij de kerkelijk werker wordt daar een opleidingseis aan toegevoegd. Maar als jij als kerkelijk werker ‘toevallig’ werkzaam bent in een gemeente waar jij niet het werk doet van een predikant, maar wel meer uren maakt dan de voorgeschreven twaalf uur, dan kun je plotseling weer niet in het ambt bevestigd worden. Dat betekent dat je dus ook twee soorten kerkelijk werkers krijgt.

De positie van kerkelijk werker is er ook niet flexibeler op geworden. Want als ik eenmaal bevestigd ben in het ambt van ouderling-kerkelijk werker zal ik niet snel meer verkassen. Want het risico dat ik met de overstap naar een andere gemeente, mijn sacramentsbevoegdheid kwijtraak of niet terug krijg, is groot en waarom zou ik dat risico willen nemen? Het ware beter geweest dat er een vierde ambt in het leven was geroepen en dat dat ook in ‘de grondwet’ van de kerk was vastgelegd. Door middel van de verplichte nascholing had dan iedere kerkelijk werker kunnen en moeten werken aan zijn geschiktheid en deze bewijzen.

De synode heeft een besluit genomen, maar geen duidelijkheid gecreëerd. In tegendeel!

Ik vrees dat ik uiteindelijk de gemeente ingestuurd wordt met een lege dop. Ohja het is voor mij prettig dat ik binnenkort kan dopen, alhoewel de eerst volgende geplande doop van 31 juli waarschijnlijk te vroeg komt. Tenzij…………….., maar ik vermoed dat mijn kerkenraad dat niet zal besluiten.