Het ging de viering van deze zondag over de vraag hoe mensen elkaar bejegenen. Of mensen al een oordeel klaar hebben voordat ze precies weten van ‘de hoed en de rand’.

Daklozen en verslaafden hebben daar snel last van. Het oordeel; “het zal wel je eigen schuld zijn” wordt snel op mensen geplakt. Dat beeld werd deze zondag door de bezoekers zeker herkend. Sommige vertelde dat ze van dat beeld en van die bejegening, door mensen soms zo moe werden dat ze er al niet eens meer op reageerde. Het zal wel, als mensen dat willen denken, dan moeten ze dat vooral maar denken! Ik hoef toch niet aan iedereen te gaan uitleggen hoe het zover gekomen is met mij! Dat is natuurlijk waar. En zolang mensen het alleen maar denken hoef je je er inderdaad niets van aan te trekken, want vaak merk je niet eens wat mensen denken. Het wordt een ander verhaal als je echt aan den lijve merkt dat je anders bejegend wordt. Zo vertelde een bezoekster dat zij onlangs in een kroeg geweigerd werd. Omdat ze er als ‘een verslaafde uitzag, die niet wilde betalen’. En ik had echt geld bij me om te betalen, verzekert ze ons. Ik had gewoon zin om even lekker te zitten met een biertje. Na dit verhaal komen ook de andere voorvallen van de bezoekers: mensen die de straat voor je oversteken of je gewoon negeren of afsnauwen. Politie agenten die je uitdagen en dan op de bon slingeren! Het overkomt je allemaal, volgens de bezoekers. Ik geloof niet in God, zei een oudere man, maar geef mij toch maar die Jezus van jou. Die maakte het tenminste niets uit met wie hij aan tafel zat en die stak ook nooit de straat over voor een dakloze.